Het was een winderige dag in December. Zo een dag waarop mannen met lange baarden en zwarte knechten gedienstig rondhuppelen om elk kind van zijn talloze materiële wensen te verlossen. Menig projectiel vloog dan ook gezwind door de schoorstenen, die al lang geen reëel functioneel nut meer hebben in deze samenleving, terwijl ik mijzelf de straat door worstelde in een bitter gevecht met het grijze weer.

De dag deed mij snakken naar genegenheid, passie, vuur in mensen. Behalve een smeulende open haard achter een bedampt raam, leek alles echter ...

koel.